Μελέτη διαπιστώνει ότι η διεξαγωγή ευρύτερων εξετάσεων βιοδεικτών συνδέεται με μεγαλύτερη επιβίωση σε περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα

Από το Lung Cancer Europe
Δημοσιεύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2026. Τελευταία ενημέρωση στις 13 Νοεμβρίου 2026.

Οι εξετάσεις βιοδεικτών αναλύουν το DNA ενός όγκου του πνεύμονα για να διαπιστωθεί ποια μετάλλαξη, εάν υπάρχει, ευθύνεται για την ανάπτυξή του. Το αποτέλεσμα καθορίζει αν μπορεί να προσφερθεί σε κάποιον στοχευμένη θεραπεία ειδικά σχεδιασμένη για τη συγκεκριμένη μετάλλαξη, αντί της χημειοθεραπείας και μόνο. Νέα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν αυτόν τον μήνα έρχονται να προστεθούν σε ένα μακροχρόνιο ερώτημα σχετικά με τη φροντίδα του καρκίνου του πνεύμονα σε ολόκληρη την Ευρώπη: η διεξαγωγή ευρείας κλίμακας εξετάσεων για πολλές μεταλλάξεις ταυτόχρονα, αντί για μία ή δύο κάθε φορά, αλλάζει πράγματι τα αποτελέσματα, και ποιοι στην Ευρώπη έχουν πρόσβαση σε αυτή την ευρύτερη εξέταση.

Στο παρόν άρθρο αναλύεται ποιες μεταλλάξεις ευθύνονται για τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, τι δείχνουν τα πιο πρόσφατα στοιχεία σχετικά με την επιβίωση, καθώς και σε ποιο βαθμό εξακολουθεί να διαφέρει η πρόσβαση στις διαγνωστικές εξετάσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Κύρια σημεία

Ένας επιστήμονας με εργαστηριακή ποδιά και προστατευτικά γυαλιά που χειρίζεται επισημασμένους σωλήνες δειγμάτων για τη διενέργεια εξετάσεων βιοδεικτών καρκίνου του πνεύμονα
  • Οι εξετάσεις βιοδεικτών εντοπίζουν τη μετάλλαξη που προκαλεί έναν όγκο, όπως οι EGFR, ALK, ROS1, KRAS G12C, MET, RET ή BRAF, ώστε η θεραπεία να προσαρμοστεί ανάλογα.

  • Μια νέα μελέτη στο JNCCN, που δημοσιεύθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2026, διαπίστωσε ότι η ευρείας κλίμακας γονιδιωματική αλληλούχιση πριν από τη θεραπεία πρώτης γραμμής συσχετίστηκε με σημαντικά μεγαλύτερη μέση συνολική επιβίωση (16 έναντι 14 μηνών· προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου 0,91) και της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (6,4 έναντι 6,0 μηνών) στον προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, στο πλαίσιο μιας μελέτης πραγματικών συνθηκών στις ΗΠΑ με περισσότερους από 35.000 ασθενείς.

  • Τα ποσοστά διενέργειας εξετάσεων για τους βιοδείκτες EGFR, ALK και ROS1 είναι υψηλά σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά οι εξετάσεις για νεότερους βιοδείκτες, όπως οι RET, BRAF και KRAS G12C, υστερούν σημαντικά.

  • Η διαθεσιμότητα στοχευμένης θεραπείας διαφέρει από χώρα σε χώρα, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η μετάλλαξη έχει ανιχνευθεί με αξιοπιστία.

  • Ο «Άτλας Πρόσβασης στη Θεραπεία» της οργάνωσης «Lung Cancer Europe» καταγράφει αυτά τα κενά ανά χώρα.

Ποιες μεταλλάξεις προκαλούν καρκίνο του πνεύμονα

Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα αντιπροσωπεύει περίπου το 85% όλων των καρκίνων του πνεύμονα, και στους περισσότερους ασθενείς η διάγνωση γίνεται όταν η νόσος έχει ήδη εξαπλωθεί (de Jager et al., 2024). Ένας αυξανόμενος αριθμός αυτών των καρκίνων οφείλεται σε μία μόνο αναγνωρίσιμη μετάλλαξη, και για κάθε έναν από αυτούς υπάρχει πλέον, ή σύντομα θα υπάρχει, η δική του στοχευμένη θεραπεία.

Βιοδείκτης Κατά προσέγγιση επικράτηση στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (Ευρώπη) Πηγή
EGFR12 έως 15%de Jager κ.ά., 2024
KRAS (όλοι οι υποτύποι)26 έως 41%, συμπεριλαμβανομένου του KRAS G12C σε ποσοστό 12 έως 17%de Jager κ.ά., 2024
ALK2 έως 5%de Jager κ.ά., 2024
BRAF2 έως 4%de Jager κ.ά., 2024
Παράλειψη του εξονίου 14 του γονιδίου MET1 έως 3%de Jager κ.ά., 2024
RET1 έως 3%de Jager κ.ά., 2024
ROS1περίπου 1 έως 2% παγκοσμίωςFois κ.ά., 2021

Η μετάλλαξη KRAS G12C αξίζει ειδική αναφορά. Για χρόνια, οι μεταλλάξεις KRAS ως ομάδα θεωρούνταν μη θεραπεύσιμες, οπότε ο έλεγχος για την παρουσία τους είχε ελάχιστη πρακτική χρησιμότητα. Οι αναστολείς της KRAS G12C άλλαξαν αυτή την κατάσταση, και ο υποτύπος αυτός διαθέτει πλέον τη δική του στοχευμένη θεραπευτική οδό σε αρκετές χώρες, γι’ αυτό και παρακολουθείται ξεχωριστά από το σύνολο των μεταλλάξεων KRAS.

Η οργάνωση «Lung Cancer Europe» έχει ασχοληθεί με μεμονωμένους βιοδείκτες στο πλαίσιο των μεταβαλλόμενων θεραπευτικών προοπτικών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του πνεύμονα με θετική σύντηξη RET, καθώς και των ζητημάτων πρόσβασης στην Ευρώπη που προέκυψαν από την έγκριση ενός νέου αναστολέα ROS1 στις ΗΠΑ το 2026.

Ευρεία γονιδιωματική αλληλούχιση έναντι της ανάλυσης ενός γονιδίου κάθε φορά

Υπάρχουν δύο γενικές προσεγγίσεις για τη διενέργεια εξετάσεων βιοδεικτών. Οι εξετάσεις ενός γονιδίου ή οι διαδοχικές εξετάσεις ελέγχουν μία μετάλλαξη κάθε φορά, ξεκινώντας συχνά από τις πιο συνηθισμένες και σταματώντας μόλις το αποτέλεσμα είναι θετικό. Η ευρείας κλίμακας γονιδιωματική αλληλούχιση, που μερικές φορές ονομάζεται «ολοκληρωμένη γονιδιωματική ανάλυση» ή «αλληλούχιση νέας γενιάς», αναλύει δεκάδες ή εκατοντάδες γονίδια από ένα δείγμα σε μία μόνο διαδικασία.

Η διαδοχική ανάλυση μπορεί να διαρκέσει συνολικά περισσότερο, αν πρέπει να αποκλειστούν ένα προς ένα πολλά γονίδια, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να παραβλεφθεί μια σπανιότερη μετάλλαξη αν η ανάλυση διακοπεί πρόωρα. Η ευρεία αλληλούχιση λαμβάνει ένα δείγμα όγκου και εξετάζει ταυτόχρονα όλα τα κλινικά σημαντικά στοιχεία, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία για μεταλλάξεις που είναι σπάνιες μεμονωμένα, αλλά, στο σύνολό τους, αντιπροσωπεύουν πλέον ένα σημαντικό ποσοστό των καρκίνων του πνεύμονα.

Βελτιώνουν τα εκτεταμένα διαγνωστικά τεστ την επιβίωση; Τα νέα στοιχεία του JNCCN

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Νοεμβρίου 2026 του περιοδικού «Journal of the National Comprehensive Cancer Network» προσθέτει στοιχεία από την πραγματική κλινική πράξη σε αυτό το ζήτημα. Υπό την καθοδήγηση της Patricia Mae G. Santos και του συν-κύριου συγγραφέα Ravi B. Parikh από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Emory και το Winship Cancer Institute, η μελέτη χρησιμοποίησε τη βάση δεδομένων Flatiron Health Research Database για να παρακολουθήσει περισσότερους από 35.000 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία για προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα σε κοινοτικές και ακαδημαϊκές κλινικές των ΗΠΑ μεταξύ 2016 και 2022.

Τα άτομα που υποβλήθηκαν σε ευρείας κλίμακας γονιδιωματική αλληλούχιση —δηλαδή σε εξέταση που κάλυπτε δεκάδες ή εκατοντάδες γονίδια— πριν από την έναρξη της θεραπείας πρώτης γραμμής παρουσίασαν μεγαλύτερη μέση συνολική επιβίωση σε σύγκριση με όσους υποβλήθηκαν σε περιορισμένη εξέταση μόνο ενός ή δύο γονιδίων: 16 μήνες έναντι 14 μηνών (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου 0,91, 95% CI 0,86 έως 0,95). Η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν επίσης μεγαλύτερη, 6,4 έναντι 6,0 μηνών (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου 0,96, 95% CI 0,92 έως 1,00). Η ευρεία ανάλυση συσχετίστηκε με πολύ υψηλότερο ποσοστό θετικών αποτελεσμάτων για μια μεταλλαγή που επιτρέπει θεραπευτική παρέμβαση, 60% έναντι 22%, καθώς και με υψηλότερη χρήση στοχευμένης θεραπείας, 19% έναντι 16%. Το όφελος διατηρήθηκε όταν οι εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν πριν από τη θεραπεία πρώτης γραμμής, αλλά όχι σε μια αντίστοιχη ανάλυση δεύτερης γραμμής, οπότε ο χρόνος φαίνεται να έχει εξίσου μεγάλη σημασία με το αν πραγματοποιούνται καθόλου οι ευρύτερες εξετάσεις.

«Η σωστή εξέταση, όταν γίνεται νωρίς, μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για θεραπείες που διαφορετικά θα μπορούσαν να παραβλεφθούν», δήλωσε ο Parikh. Ο Santos πρόσθεσε ότι «η κάλυψη πρέπει να ανταποκρίνεται στα επιστημονικά στοιχεία» και πρότεινε μια άμεση ερώτηση που θα μπορούσαν να θέσουν οι ασθενείς στην ομάδα φροντίδας τους: «Έχει υποβληθεί ο όγκος μου σε ολοκληρωμένες εξετάσεις βιοδεικτών;» Η Heather Hampel από το City of Hope, μια ανεξάρτητη σχολιάστρια που δεν συμμετείχε στην έρευνα, σημείωσε ότι το πλεονέκτημα της μελέτης έγκειται στη χρήση πραγματικών ηλεκτρονικών δεδομένων υγείας για να δείξει ότι η ευρείας κλίμακας αλληλούχιση συσχετίστηκε με βελτιωμένη επιβίωση σε αυτό το πλαίσιο.

Πρόκειται για αναδρομικά δεδομένα από τον πραγματικό κόσμο στις ΗΠΑ, όχι για τυχαιοποιημένη μελέτη, οπότε δείχνουν μια συσχέτιση και όχι απόδειξη ότι η ευρύτερη διενέργεια εξετάσεων από μόνη της προκάλεσε τη διαφορά στην επιβίωση. Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν αναλύσεις ευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης μιας προσέγγισης με βοηθητικές μεταβλητές βασισμένης στο δικό του ποσοστό διενέργειας εξετάσεων κάθε ιατρικού κέντρου, και βρήκαν συνεπή αποτελέσματα, γεγονός που ενισχύει την πεποίθηση ότι η διαφορά δεν εξηγείται απλώς από το ότι οι υγιέστεροι ασθενείς είναι πιο πιθανό να υποβληθούν εξ αρχής σε ευρύτερες εξετάσεις. Ακόμη και με αυτή την επιφύλαξη, μια σημαντική διαφορά στην επιβίωση σε πάνω από 35.000 άτομα, σε συνδυασμό με ένα σαφές χάσμα όσον αφορά τη χρήση στοχευμένης θεραπείας και τις ανιχνευθείσες μεταλλάξεις που επιτρέπουν τη λήψη μέτρων, αποτελεί ένα μήνυμα για τα συστήματα υγείας που εξακολουθούν να αποφασίζουν σε ποιο βαθμό θα χρηματοδοτήσουν τις γονιδιωματικές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης.

Είναι οι εξετάσεις βιοδεικτών καθιερωμένη πρακτική σε ολόκληρη την Ευρώπη;

Και οι 11 ευρωπαϊκές χώρες που εξετάστηκαν από τους de Jager και συνεργάτες (2024) διαθέτουν εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες που καλύπτουν τις εξετάσεις προγνωστικών βιοδεικτών, ενώ οι εξετάσεις για τους EGFR, ALK και ROS1 συνιστώνται παντού. Στην πράξη, τα αναφερόμενα ποσοστά διενέργειας εξετάσεων εξακολουθούν να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις, και τα δεδομένα στα οποία βασίζονται προέρχονται από διαφορετικά έτη και μεθόδους σε κάθε χώρα· επομένως, τα παρακάτω στοιχεία θα πρέπει να θεωρηθούν ως μια στιγμιαία εικόνα της κατανομής και όχι ως αυστηρή κατάταξη.

Χώρα EGFR ALK ROS1 PD-L1
Αγγλία92%80%δεν υπάρχουν δεδομένα87%
Ισπανία91.4%80.1%56.2%58.1%
Σλοβενία91%87%86%74 έως 91%
Τσεχική Δημοκρατία79.3%82.7%82.7%89.5%
Γερμανία72.5%74.5%66.1%66.2%
Αυστρία77.1%62.5%δεν υπάρχουν δεδομέναδεν υπάρχουν δεδομένα
Γαλλία53%46%34%17%
Βέλγιο51%δεν υπάρχουν δεδομέναδεν υπάρχουν δεδομέναδεν υπάρχουν δεδομένα

Πηγή: de Jager et al., Lancet Regional Health Europe, 2024, με βάση δημοσιευμένα εθνικά στοιχεία από διάφορα έτη.

Οι εξετάσεις για νεότερους βιοδείκτες υστερούν σημαντικά. Το ποσοστό των εξετάσεων για το RET ανέρχεται στο 26,9% στη Γερμανία και σε περίπου 18 έως 19% στις Κάτω Χώρες, πολύ χαμηλότερα από τα ποσοστά για τα EGFR και ALK στις ίδιες χώρες. Οι εξετάσεις για τις μεταλλάξεις BRAF, KRAS, MET και άλλες λιγότερο συχνές μεταλλάξεις περιγράφονται από τους συγγραφείς ως γενικά σπάνιες σε όλες τις χώρες που μελετήθηκαν.

Η πρόσβαση στις ίδιες τις θεραπείες αποτελεί ένα επιπλέον επίπεδο. Μεταξύ των 11 χωρών, οι αναστολείς EGFR, ALK και ROS1 αποτελούν πρότυπο θεραπείας παντού, αλλά η πρόσβαση σε άλλες στοχευμένες θεραπείες ως πρότυπο θεραπείας είναι πιο ανομοιογενής: η στοχευμένη θεραπεία για το RET αποτελεί πρότυπο θεραπείας σε 8 από τις 11 χώρες, η θεραπεία για το BRAF V600 σε 9, η θεραπεία για το εξόνιο 14 του MET σε 6, η θεραπεία για το KRAS G12C σε 5 και το amivantamab σε 4. Μια παλαιότερη ευρωπαϊκή έρευνα σχετικά με τις πρακτικές διενέργειας εξετάσεων (Thunnissen et al., 2020) διαπίστωσε ότι οι εξετάσεις για το ROS1 δεν ήταν καθόλου διαθέσιμες σε ορισμένες χώρες εκείνη την εποχή, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ρουμανίας και της Σερβίας, και ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες χρηματοδοτούσαν άμεσα τις εξετάσεις για το EGFR σε αρκετές χώρες, επειδή η εθνική κάλυψη των εξόδων δεν είχε ακόμη προσαρμοστεί. Οι επιτροπές μοριακής αξιολόγησης όγκων, οι οποίες συγκεντρώνουν ειδικούς για την ερμηνεία σύνθετων αποτελεσμάτων, είναι πλέον ευρέως διαδεδομένες, αλλά ο de Jager και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι μόνο λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και οι Κάτω Χώρες, διαθέτουν εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες που ρυθμίζουν τον τρόπο λειτουργίας τους.

Η τάση που παρατηρείται και στις δύο μελέτες είναι συνεπής: η πρόσβαση στις εξετάσεις και στη θεραπεία βελτιώνεται γρήγορα για τους βιοδείκτες που εντοπίστηκαν πρώτοι —EGFR, ALK, ROS1 και PD-L1— ενώ υστερεί για όλους όσους έχουν εντοπιστεί έκτοτε. Ο «Άτλας Πρόσβασης στη Θεραπεία» του οργανισμού Lung Cancer Europe παρακολουθεί τον προληπτικό έλεγχο, τις εξετάσεις βιοδεικτών και την πρόσβαση στη θεραπεία ανά χώρα, και έχει σχεδιαστεί για να καθιστά ορατό ακριβώς αυτό το είδος του χάσματος στους υποστηρικτές και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής.

Τι πρέπει να αλλάξει

Τα στοιχεία δείχνουν προς μία κατεύθυνση: οι ευρύτερες εξετάσεις, που πραγματοποιούνται νωρίτερα, συνδέονται με καλύτερα αποτελέσματα και με μεγαλύτερο αριθμό ατόμων που λαμβάνουν στοχευμένη θεραπεία, ωστόσο η πρόσβαση σε αυτές τις εξετάσεις εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πού τυχαίνει να ζει κάποιος στην Ευρώπη. Η κάλυψη αυτού του χάσματος σημαίνει ότι τα εθνικά συστήματα αποζημίωσης πρέπει να προσαρμοστούν στους νεότερους βιοδείκτες με τον ίδιο ρυθμό που το έκαναν για τους EGFR και ALK, αντί να αφήνουν τις φαρμακευτικές εταιρείες να χρηματοδοτούν τις εξετάσεις κατά περίπτωση, και σημαίνει επίσης ότι οι κατευθυντήριες οδηγίες για τις επιτροπές μοριακής ογκολογίας πρέπει να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ένας χάρτης πορείας της EFPIA για το 2025 παρουσιάζει την πρόοδο που έχει ήδη σημειωθεί σε εθνικό επίπεδο ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένης της ταχείας αποζημίωσης βιοδεικτών στο Βέλγιο και της αποζημίωσης των συνοδευτικών διαγνωστικών στη Γερμανία.

Η πρόσβαση στη θεραπεία, σε όλες τις μορφές της, βρίσκεται στο επίκεντρο των δράσεων της Lung Cancer Europe, από τις ετήσιες εκθέσεις μας έως τον Άτλαντα Πρόσβασης στη Θεραπεία. Εξερευνήστε τα στοιχεία ανά χώρα στον Άτλαντα Πρόσβασης στη Θεραπεία για να δείτε πώς συγκρίνεται η πρόσβαση στις διαγνωστικές εξετάσεις και στη θεραπεία στην περιοχή όπου εργάζεστε.

Οι οργανώσεις-μέλη που θέτουν το θέμα αυτό στις εθνικές υγειονομικές αρχές ή στους φορείς αξιολόγησης των τεχνολογιών υγείας καλούνται να επικοινωνήσουν με το Lung Cancer Europe, προκειμένου να συζητήσουν πώς ο Άτλας και τα στοιχεία αυτά μπορούν να υποστηρίξουν τη συζήτηση αυτή.

Συχνές ερωτήσεις

Οι εξετάσεις βιοδεικτών είναι το ίδιο με τις γενετικές εξετάσεις για τον κίνδυνο κληρονομικού καρκίνου;

Όχι. Οι εξετάσεις βιοδεικτών για τον καρκίνο του πνεύμονα εξετάζουν μεταλλάξεις που βρίσκονται μέσα στον ίδιο τον όγκο, οι οποίες ονομάζονται σωματικές μεταλλάξεις, και όχι μεταλλάξεις που κληρονομούνται από τους γονείς, οι οποίες ονομάζονται μεταλλάξεις της γενετικής σειράς. Το αποτέλεσμα μιας εξέτασης βιοδεικτών δεν παρέχει πληροφορίες ούτε στον ίδιο τον ασθενή ούτε στους συγγενείς του σχετικά με τον κίνδυνο κληρονομικού καρκίνου.

Πώς πραγματοποιούνται στην πράξη οι εξετάσεις για τους βιοδείκτες του καρκίνου του πνεύμονα;

Στις περισσότερες εξετάσεις χρησιμοποιείται δείγμα ιστού που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια βιοψίας ή χειρουργικής επέμβασης, το οποίο αναλύεται είτε ένα γονίδιο κάθε φορά είτε μέσω ευρείας γονιδιωματικής αλληλούχισης που αναλύει πολλά γονίδια σε μία μόνο διαδικασία. Όταν το δείγμα ιστού είναι πολύ μικρό ή δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντ’ αυτού ή παράλληλα με αυτό η υγρή βιοψία, δηλαδή μια εξέταση αίματος που ανιχνεύει το DNA του όγκου που κυκλοφορεί στο αίμα.

Για ποιους βιοδείκτες του καρκίνου του πνεύμονα υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες διαθέσιμες στην Ευρώπη;

Οι στοχευμένες θεραπείες για τα EGFR, ALK και ROS1 αποτελούν το πρότυπο θεραπείας σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες που μελετήθηκαν από τους de Jager και συνεργάτες (2024). Οι θεραπείες για τα BRAF V600, MET (παράλειψη εξονίου 14), RET και KRAS G12C διατίθενται σε ορισμένες χώρες αλλά όχι σε άλλες, οπότε η πρόσβαση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τόπο όπου υποβάλλεται ο ασθενής σε θεραπεία.

Χρειάζεται να υποβληθούν σε εξετάσεις βιοδεικτών όλοι οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα;

Η εξέταση βιοδεικτών συνιστάται για όλους όσους έχουν διαγνωστεί με προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, καθώς το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την επιλογή της θεραπείας που θα προταθεί. Έχει μικρότερη σημασία για τη νόσο σε πρώιμο στάδιο που αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με χειρουργική επέμβαση, καθώς και για τον μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος παρουσιάζει διαφορετικά βιολογικά χαρακτηριστικά.

Τι είναι το KRAS G12C και γιατί εξετάζεται ξεχωριστά από τις άλλες μεταλλάξεις του KRAS;

Το KRAS G12C είναι ένας συγκεκριμένος υποτύπος της μετάλλαξης KRAS, ο οποίος εντοπίζεται σε περίπου 12 έως 17% των μη μικροκυτταρικών καρκίνων του πνεύμονα στην Ευρώπη. Οι μεταλλάξεις KRAS, ως ομάδα, θεωρούνταν επί μακρόν μη θεραπεύσιμες με στοχευμένη θεραπεία, έως ότου οι αναστολείς του KRAS G12C εισήχθησαν στην κλινική πρακτική· αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο συγκεκριμένος υποτύπος παρακολουθείται και εξετάζεται πλέον ξεχωριστά.

Τελική σύνοψη

Η ευρείας κλίμακας γονιδιωματική αλληλούχιση συνδέεται με μεγαλύτερη επιβίωση και αυξημένη χρήση στοχευμένης θεραπείας στον προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία από την πραγματική κλινική πράξη. Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι εξετάσεις για τους βιοδείκτες που εντοπίστηκαν πρώτοι, δηλαδή τους EGFR, ALK και ROS1, είναι ευρέως διαδεδομένες σε αρκετές χώρες, ενώ η πρόσβαση σε εξετάσεις και θεραπεία για τους RET, BRAF, MET και KRAS G12C εξακολουθεί να υστερεί. Η κάλυψη αυτού του χάσματος είναι θέμα αποζημίωσης και προσαρμογής των κατευθυντήριων οδηγιών στην επιστημονική πρόοδο, και όχι θέμα αποτελεσματικότητας της επιστήμης. Εξερευνήστε πώς συγκρίνεται η πρόσβαση σε εξετάσεις και θεραπεία σε ολόκληρη την Ευρώπη στον Άτλαντα Πρόσβασης στη Θεραπεία του Lung Cancer Europe.

Σχετικά με το Lung Cancer Europe

Η Lung Cancer Europe είναι μια πανευρωπαϊκή οργάνωση υπεράσπισης που δραστηριοποιείται για την ισότιμη πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας περίθαλψη για τον καρκίνο του πνεύμονα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα μέλη μας είναι εθνικές οργανώσεις υπεράσπισης για τον καρκίνο του πνεύμονα, και μεταφέρουμε τα στοιχεία και την εμπειρία τους στους ευρωπαίους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Μέσω των ετήσιων εκθέσεων της Lung Cancer Europe, του Καταστατικού μας και της εκστρατείας «Get Checked!», εργαζόμαστε για τη βελτίωση της διάγνωσης, της θεραπείας και της υποστήριξης για όλους όσους πλήττονται από τον καρκίνο του πνεύμονα.

Βιβλιογραφία

  1. Santos PMG, Parikh RB, κ.ά. Ευρεία γονιδιωματική αλληλούχιση και αποτελέσματα επιβίωσης σε προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, 2016–2022. Journal of the National Comprehensive Cancer Network. Νοέμβριος 2026. doi:10.6004/jnccn.2026.7043.

  2. de Jager VD, Timens W, Bayle A, κ.ά. Εξελίξεις στις εξετάσεις προγνωστικών βιοδεικτών και στη στοχευμένη θεραπεία του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα σε προχωρημένο στάδιο και η εφαρμογή τους στις ευρωπαϊκές χώρες. Lancet Regional Health Europe. 2024;38:100838.

  3. Fois SS, Paliogiannis P, Zinellu A, Fois AG, Cossu A, Palmieri G. Μοριακή επιδημιολογία των κύριων γενετικών μεταλλάξεων που αποτελούν στόχο φαρμακευτικής αγωγής στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. International Journal of Molecular Sciences. 2021;22(2):612.

  4. Thunnissen E, κ.ά. Δοκιμές βιοδεικτών για τον καρκίνο του πνεύμονα: η ευρωπαϊκή προοπτική. Translational Lung Cancer Research. 2020;9(3).

  5. Lung Cancer Europe. Καρκίνος του πνεύμονα με θετική σύντηξη RET: ένας τομέας που έχει μεταμορφωθεί χάρη στην επιστήμη. 2026.

  6. Lung Cancer Europe. Ένα νέο φάρμακο για τον καρκίνο του πνεύμονα με μεταλλάξεις στο γονίδιο ROS1 έχει εγκριθεί στις ΗΠΑ. Τι θα ακολουθήσει στην Ευρώπη; 2026.

  7. Lung Cancer Europe. Άτλας πρόσβασης στη θεραπεία.

  8. EFPIA. Προώθηση της θεραπείας και των διαγνωστικών εξετάσεων στην ογκολογία ακριβείας σε ολόκληρη την Ευρώπη: ένας οδικός χάρτης βασισμένος σε επιστημονικά στοιχεία για τους φορείς του συστήματος υγείας με στόχο τη βελτίωση της φροντίδας των καρκινοπαθών . 2025.

Προηγούμενο
Προηγούμενο

Γιατί η σταδιοποίηση του καρκίνου του πνεύμονα από μόνη της μπορεί να παραβλέψει ασθενείς υψηλού κινδύνου

Επόμενο
Επόμενο

Τι σημαίνει η ψηφοφορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το σχέδιο δράσης κατά του καρκίνου όσον αφορά τον έλεγχο του καπνού;